gercek-hayat
Zurück

 
  Kivircik Ali/Arzuu     bitte auf PLAY drücken.....       
 

 Bu tarafi biz bilemeyiz......

         

Kelimeler yetersiz...

Sudanli aç bir çocugun incecik siyah teni, narin kemikleri ve günesten pismis öne egik basi. Küçük kizin açliktan bir adim daha atacak gücü kalmamis. Yere kapaklanmis, emekleyerek bir kaç kilometre ilerideki yardim kamiına gitmeye çalisiyor. Biraz arkasinda ise bir akbaba sabirla bekliyor. Ölse de yesem diye.

Ve küçük kiz için inanilmaz bir firsat doguyor: Küçük kizi kurtarabilecek bir insan olayi görüyor ve yanina yaklasiyor. Ve iste zamanin durdugu an:

Kizin bu halini gören gazeteci Kevin Carter, fotograf makinesi ile bu ani donduruyor ve çektigi bu fotografla hayalindeki Pulitzer ödülünü 1994 yilinda aliyor.

1994 yilıida Sudan da çekilen bu fotograf Afrikada ki açligin simgesi oldu ve belkide bir çok insan bu fotograf sayesinde açliktan kurtuldu.

Ancak insanlar olayi sadece bir fotograf karesi olarak görmüyorlardi, Kevin Carter e olayin devamini yani küçük kiza ne oldugunu sordular. Cevap en az fotograftaki manzara kadar içler acisiydi:

Carter, küçük kiza yardim etmedigini ama fotograf çekerken akbabanin korkup kaçtigini, kizin yasayip yasamadigini bilmedigini ama yasiyor olmasi gerektigini, çünkü gida yardimi yapilan Amerikan üssünün pek de uzakta olmadiginı söyledi.

Insanlarin Carter a o anda ne cevap verdi bilemiyoruz, ancak Carter 3 ay sonra kendince bir cevap buldu. Fotograf makinesini elinden birakip, bahçe hortumunu arabasinin egsozuna takiyor ve intihar ediyor. Kevin Carter in biraktigi intihar notunda bu fotografla ilgili veya içinde bir takim izdiraplar oldugunu gösterecek her hangi bir ifade bulunmadigi belirtiliyor...

 Filistin Savasi

 Deprem Deprem Sel felaketi    

  Sivas Katliami 37 canimizin diri diri yakildigi an Madimak Oteli(Sivas)  2 Temmuz 1993

 

 


 

                     

 

Hayat...

 

Hayat denen sonsuzlugun

karsisinda bir cocuguz

düse kalka büyürken

kalkamayiz bir cogumuz...

 

Bu hayat böylemi olur

düsen hep yerdemi kalir

gün olur belin dogrulur

kim ne olacak bellimi olur...

 

Ama bitmez yolculuklar

belki biraz canin yanar

düstügün yerde dogrulur

baslar yine ilk adimlar...

 Seyduna Türküleri (Sahrud)

 

Bir insan ömrünü neye vermeli

harcanip gidiyor ömür dedigin

yolda kalan da bir yürüyen de bir

harcanip gidiyor ömür dedigin...

 

Yüregin ürperir kapi calinca

esneyen yelinden hile sezerler

künyeler kazinir demir sandikta

savrulup gidiyor ömür dedigin...

 

Disi eli yakar icide seni

sona eklenmeli sözün öncesi

ayrilik gününü kör dereleri

bölünüp gidiyor nehir dedigin...

 

Bir insan ömrünü neye vermeli

parami onurmu tas dikenli yol

agacin köküne inmekmi yoksa

cirpinip duruyor yaprak dedigin...

 

     Söz/Müzik: Zülfü Livaneli

 

 

 

 

 

powerd by www.icitanesi.de

Gratis Homepage von Beepworld
 
Verantwortlich für den Inhalt dieser Seite ist ausschließlich der
Autor dieser Homepage, kontaktierbar über dieses Formular!